Oya CANBAZOĞLU Ankara’ya son gidişimde “DOST” kitap evinden Nikolay Çernişevski’nin (1828–89) “Ne Yapmalı?” romanını aldım ve okudum. Diyalektik düşünme seyrini Rusya gerçekliğine taşıyan bu büyük
Bu yazıma başladığımda hükümet aleyhtarlarının belkemiği olan aşırı uçlar Plovdiv’in postane meydanını inletiyor, yalnız yerliler değil, şehrin tepeleri bile olana şaşıyor. Okuyucularım arasında çoğunluğun 1990–2013
Ülkemize sığınanlara ev sahipliği yapmak vatandaşlık görevimizdir. Suriyeli kaçak sayısının 200 bin olacağı haberiyle yabancı düşmanlığı iyice başkaldırdı. Cami önlerinde, sokak ve meydanlarda, göçmen kampları
Ömrümün baharındayım. Her şeyi bilmek, öğrenmek, alabildiğine sevmek ve sevilmek çağım. Etrafını görebilmek gerçekten çok önemli. Geleceği görebilmek içinse geçmişi yani tarihi bilmek gerek. Tarih
Plovdiv İl Mahkemesi’nin 600 yıllık Müslüman vakıf mülkü olan “Kurşun Cami”yi Bulgaristan Baş Müftülüğüne iade etme kararına karşı, Karlovo Belediye Başkanı Emil Kabaivanov, 9 Kasım
Doğduğu köy Çukur Dereköy’ ün başındaki „Asar” denilen yere, epey uzamış çamların arasından yürüyerek çıktı. Ev büyüklüğünde olan taşın üzerine tırmandı. Kollarını iki yana açarak
Günümüzdeki demokrasi anlayışı ve ters işleyişi: İlk başta demokraside hakem olmadan olmaz, dedik. Kuşkusuz toplumsal hakem rolü derken, ombudsmanlığı (toplum hakemi) düşünmedim, Belediye Başkanı ve
“Todor Jivkov düşmez, dünyayı birbirine katan rejim yıkılmaz” diyenler vardı. 10 Kasım 1989’da devrildi. DEVRİM diyenler oldu. Millet birbirine düşmedi, pis kan akmadı, yani devrim değildi. Sonra
Demokrasi, futbol karşılaşması gibi bir oyundur ve hakem olmadan olmaz! Önce şu çok konuşulan, tartışılan ve yüceltilen DEMOKRASİ’YE bir bakalım. Eski Yunan’dan gelme bir idare
Bulgaristan’dan göç ederken garajda yarışmaya hazırlandılar. İlk ödüllerini 9 yaşındayken aldılar.
