ÜÇ NESİL, TEK AĞRI: “BEN BEŞ YAŞINDAYDIM, SEN ÜÇ…”

Bayrampaşa Millet Bahçesi Kütüphanesi’nin sergi salonunda bugün farklı bir hareketlilik vardı.
Bir grup genç, siyah-beyaz fotoğrafların önünde adeta zaman tüneline girmiş gibiydi.
Ama içlerinden üç kişi vardı ki; onların fısıltıları, duvarlardaki resimlerin çığlığından daha yüksekti:
Bir dede, bir baba ve genç bir evlat.

Genç çocuk, 1989 göçünü anlatan o devasa fotoğrafın önünde durdu.
Yanındaki babasına dönüp; “Baba, biz bu kamyonun neresindeydik?” diye sordu.

Babası, gözleri dalarak cevap verdi:
“Bak oğlum, o günleri hayal meyal hatırlarsın belki…
Ben o zamanlar daha beş yaşındaydım.
Elimi dedenin ceketine öyle bir sarmıştım ki, koparacaklar sanıyordum.
Sen ise daha çok küçüktün, sadece üç yaşındaydın.
Kucağımızda, olan bitenden habersiz, sadece annenin göğsüne saklanmıştın.”

Dede, iki neslin ortasında duran o koca çınar, ağır ağır söze girdi:
“Siz çocuktunuz ama biz devdik o günlerde. Arkamızda evimizi, barkımızı, anahtarımızı kapının üzerinde bırakıp gelirken; tek bir şeyi yanımıza aldık: Kimliğimizi. Bugün burada, bu sergide gördüğün o resimler sadece birer kağıt parçası değil; senin üç yaşındaki korkun, babanın beş yaşındaki şaşkınlığıdır.”

Gençliğin Sorumluluğu: “Unutmak, Yenilmektir” Genç grup biraz ilerideki 1984 asimilasyon resimlerine bakarken, aralarından birinin şu sözü yankılandı: “Biz bunları ders kitaplarında okumadık.”

Dede, gençlerin etrafında toplandığını görünce vasiyetini tazeledi:
“Okumadınız, çünkü biz anlatmayı bazen ihmal ettik. 1950’de gelenler, geride kalanları unutunca 1984’te o büyük zulüm kapımıza dayandı. İsimlerimizi çaldılar, ‘Türk değilsiniz’ dediler. Eğer bugün bu derneklere, BULTÜRK’e, bu resimlere sahip çıkmazsanız; yarın tarih yine tekerrür eder. Bu dernekler bizim kalemizdir. Siz ne kadar güçlü tutarsanız bu binaları, bizim sesimiz o kadar gür çıkar dünyada.”

Birlik ve Beraberliğin Başkenti:
Bayrampaşa Bugün Bayrampaşa’da o ‘üç yaşındaki çocukların’ büyüyüp bu sergiyi açtığını görmek, Türk dünyasının yıkılmaz iradesinin kanıtıdır. 1989’da kapısını kilitlemeden çıkanların torunları, bugün o kapıları tüm dünyaya açıyor.

Siz de Bu Tarihe Dokunun:
Bu hafta sonu planınızı değiştirin. Evladınızı, torununuzu yanınıza alın.
Onlara “biz beş yaşındaydık” diye başlayan o gerçek masalları anlatın.