Bulgaristan’da yine bildik manzara…
Kasada para yok, yönetimde akıl yok, vicdan zaten hiç yok.
Ve bu boşlukta, ülkenin geleceğini ipotek altına alacak “büyük satış” başlıyor.

Cumhurbaşkanı Rumen Radev’in dediği gibi, 90’lı yıllardaki büyük yağmadan sonra en büyük devlet talanı için düğmeye basıldı. Sözde “kamu yararına” değil, 4400 devlet taşınmazının satışıyla bazı cebin dolacağı, bazı kıyıların, bazı sınır arazilerinin el değiştireceği bir süreç başlatılıyor.

Üstelik bu satış listesi öyle sıradan değil:
— Kimi Karadeniz kıyısında, halkın denize ulaşabileceği son nefeslik alanlar…
— Kimi devlet sınırında, güvenliğin sembolü olması gereken topraklar…

Soruyorum:
Bir devlet sınırını, sahilini, üretim alanlarını, halkın malını satmaya kalkarsa, o devlete ne ad verilir?
Buna “ekonomi” mi denir, yoksa vatana ihanetin mali versiyonu mu?

Euro’ya Geçiş Bahane, Yağma Şahane

Radev’in tespitine göre, euroya geçişteki acelecilik zaten hazineyi boşalttı. Şimdi “para lazım” bahanesiyle devletin kalan varlıkları elden çıkarılıyor.
Bir yanlışın faturası, yeni yanlışlarla kapatılmaya çalışılıyor. Ama her adımda halk yoksullaşacak, doğa tahrip olacak, kamu mülkiyeti “özel mülk” tabelasına dönüşecek.

Kimin Cebi Dolar?

Radev’in işaret ettiği gibi, bu satıştan kazanç sağlayacak olan “yeni koalisyonun” çevresindeki dar bir zümre. Yani yine tanıdık tablo: Siyaset, birilerinin zenginleşme aparatı.
Geri kalan halk mı? Daha fazla yoksulluk, daha fazla işsizlik, daha az gelecek…

Ordunun Parası Var Ama Halkın Yok

Radev, ordunun modernizasyonu için ciddi bütçeler ayrıldığını söylüyor. Peki halkın yaşam standardı, köylerin altyapısı, eğitim, sağlık? Onlar için de aynı öncelik gösteriliyor mu?
Devlet savunma sanayisini, bilimini güçlendirsin elbette; ama önce halkını korusun!
Toprağını satıp orduya tank almak, evini satıp kapısına bekçi dikmeye benzer.

Bulgaristan, bugün bir yol ayrımında:
Ya bu satış furyasına “dur” denilecek, ya da gelecek nesiller sınırlarını, sahillerini ve devlet mülklerini bir daha geri alamayacak.

Parlamento, Radev’in vetosunu “dinler” mi? Belli değil.
Ama şurası kesin:
Bir halk kendi malına sahip çıkmazsa, yarın kendi ülkesine bile sahip olamaz.