Bazen bir insan, bir milletin y\u00fck\u00fcn\u00fc omuzlar\u0131nda ta\u015f\u0131r. Bazen bir insan, ge\u00e7mi\u015fin izlerini gelece\u011fe ta\u015f\u0131yan k\u00f6pr\u00fc olur. Bazen bir insan, kendi hayat\u0131n\u0131 unutup ba\u015fkalar\u0131n\u0131n kaderine adan\u0131r.<\/p>\n
Rafet Ulut\u00fcrk, i\u015fte b\u00f6yle bir insan\u2026<\/p>\n
Bug\u00fcn onun do\u011fum g\u00fcn\u00fc. Ama belki de bu g\u00fcn, onun i\u00e7in di\u011fer g\u00fcnlerden farks\u0131z. \u00c7\u00fcnk\u00fc o, hi\u00e7bir zaman kendi i\u00e7in ya\u015famad\u0131. Hayat\u0131, hep ba\u015fkalar\u0131n\u0131n m\u00fccadelesiyle ge\u00e7ti. Belki de bir an olsun durup \u201cBug\u00fcn benim g\u00fcn\u00fcm\u201d diyemedi. \u00c7\u00fcnk\u00fc biliyordu ki, onun i\u00e7in zaman durmaz, m\u00fccadele bitmez.<\/p>\n
O, geceleri uyumayan, sabahlar\u0131 \u201cDaha yapacak \u00e7ok i\u015f var\u201d diyerek g\u00fcne ba\u015flayan biriydi. Bir toplumu ayakta tutmak i\u00e7in, kendi yorgunlu\u011funu g\u00f6rmezden gelen bir dava adam\u0131yd\u0131. Kitaplar\u0131n\u0131n sayfalar\u0131na s\u0131\u011fmayan an\u0131lar, konferans salonlar\u0131nda yank\u0131lanan s\u00f6zler, tarih sayfalar\u0131na kaz\u0131nan m\u00fccadeleler\u2026<\/p>\n
Bir Kalemin ve Bir Y\u00fcre\u011fin Y\u00fck\u00fc<\/strong><\/p>